::::::::::در انتظار موعود::::::::::

نوشته شده توسط سید محسن در یکشنبه 30 اردیبهشت1386 ساعت 12:16 موضوع | لینک ثابت

 سرکلاس دو خط سياه موازي روي تخته کشيد!! خط اولي به دومي گفت ما مي توانيم زندگي خوبي داشته باشيم ..!! دومي قلبش تپيد و لرزان گفت : بهترين زندگي!!! در همان زمان معلم بلند فرياد زد : " دو خط موازي هيچگاه به هم نمي رسند" و بچه ها هم تکرار کردند: ....دو خط موازي هيچگاه به هم نمي رسند مگر آنکه يکي از آن دو براي رسيدن به ديگري خود را بشکند !!

......................................................................................................................................

روي تخته سنگي نوشته شده بود: اگر جواني عاشق شد چه کند؟ من هم زير آن نوشتم: بايد صبر کند. براي بار دوم که از آنجا گذر کردم زير نوشته ي من کسي نوشته بود: اگر صبر نداشته باشد چه کند؟ من هم با بي حوصلگي نوشتم: بميرد بهتر است. براي بار سوم که از آنجا عبور مي کردم. انتظار داشتم زير نوشته من نوشته اي باشد. اما زير تخته سنگ جواني را مرده يافتم...

......................................................................................................................................

سادگي را دوست دارم چون با صداقت است هيچ دروغي درآن راه نداردمانندکودکي است که با چشمان معصوم اش به همه نگاه ميکند وبا معصوميت اش هزاران حرف به دنيا ميزند

....................................................................................................................................

درشهرعشق قدم ميزدم گذرم افتادبه قبرستان عاشقان خيلي تعجب کردم تاچشم کارمي کردقبربودپيش خودم گفتم يعني اين قدرقلب شکسته وجودداره؟يکدفعه متوجه قلبي شدم که تازه خاک شده بودجلورفتم برگهاي روي قبرراکنارزدم که براش دعاکنم واي چي ميديدم باورم نميشه اون قلبه همون کسيه که چندساله پيش دله منو شکسته بود

نوشته شده توسط سید محسن در پنجشنبه 27 اردیبهشت1386 ساعت 12:38 موضوع | لینک ثابت

 چه دردي‌ ست در ميان جمع بودن ولي در گوشه اي آرام نشستن به رسم دوستي دستي فشردن ولي با هر سخن قلبي شکستن براي ديگران چون کوه بودن ولي در چشم خود آرام شکستن چه دردي است

 

 

 

نوشته شده توسط سید محسن در دوشنبه 24 اردیبهشت1386 ساعت 12:55 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط سید محسن در یکشنبه 23 اردیبهشت1386 ساعت 17:14 موضوع | لینک ثابت

تنهايي بگو چگونه اسمت را بنويسم؟

وقتي اشک نمي گذارد اسمت را به همراه ستاره مي نويسم چون مرا به ياد شبهاي تارعشق مي اندازد بگو چگونه درک کنم لحظات عاشقي را؟ بگو چگونه بعد از اين تحمل کنم لحظات تنهايي را؟ با نوشتن تنهايي گريه ام مي گيرد چه برسد به اينکه تنهايم بگذاري بگو چگونه احساستم رابنويسم که ديگر دلم از تنهايي و بدون تو بودن خسته شده....؟؟؟

الهي! به تو روي مي آورم با توسل به پيامبر (ص) برگزيده ات كه اجابت و شفاعت را به او بخشيدي و بر اهل طاعت، برتريش دادي و به وصي برگزيده اش كه نزد تو تقسيم كننده بهشت و دوزخ است؛ و به فاطمه (س) سيده زنان، و فرزندانش كه پيشوايان و جانشينان اويند و به تمامي فرشتگاني كه به وسيله اينان به تو روي مي آورند و آنان را شفيع خود قرار مي دهند كه اين خاندان خاصان درگاه تواند. پس برايشان درود فرست و مرا از خاصان و دوستانت قرار ده و از اضطراب ملاقاتت در امان دار.

 

نوشته شده توسط سید محسن در چهارشنبه 19 اردیبهشت1386 ساعت 13:16 موضوع | لینک ثابت

  سازنده‌ترين كلمه گذشت است .............. آن را تمرين كن.

  پرمعني‌ترين كلمه ما است ..................... آن را به كار ببر.

  عميق‌ترين كلمه عشق است .... ................به آن ارج بنه.

  بي رحم‌ترين كلمه تنفر است ..................... از بين ببرش.

  سركش‌ترين كلمه حسد است ................ با آن بازي نكن.

  خودخواهانه‌ترين كلمه من است................. از آن حذر كن.

  ناپايدارترين كلمه خشم است...................... آن را فرو ببر.

  بازدارنده ترين كلمه ترس است ... ............با آن مقابله كن.

  با نشاط‌ترين كلمه کار است ....................... به آن بپرداز.

  پوچ ترين كلمه طمع است ........................... آن را بكش.
................................................................................................................................

 خداوند به سه طريق به دعاها جواب مي دهد:
            او مي گويد آري و آنچه مي خواهي به تو مي دهد.
او ميگويد نه و چيز بهتري به تو مي دهد.
او مي گويد صبر كن و بهترين را به تو مي دهد 

.....................................................................................................

 زندگي را از طبيعت بياموزم

 چون بيد متواضع باشم

 چون سرو ، راست قامت‌‌

 مثل صنوبر، صبور

 مثل بلوط مقاوم

 مثل رود روان

 مثل خورشيد با سخاوت و مثل ابر با كرامت باشم.

نوشته شده توسط سید محسن در سه شنبه 18 اردیبهشت1386 ساعت 11:24 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط سید محسن در جمعه 14 اردیبهشت1386 ساعت 21:56 موضوع | لینک ثابت

  گفتمش نقاش را نقشی بکش از زندگی

                                                     با قلم نقش حبابی بر سر دریا کشید

نوشته شده توسط سید محسن در چهارشنبه 12 اردیبهشت1386 ساعت 12:34 موضوع | لینک ثابت

   دلم میخواهد،در نهایت تاریکی

  عاجزانه فریاد بزنم و ملتمسانه از او بخواهم در میان

  این همه آشفتگی و روزمرگی مرا به دست خودم و

  روزهای رنگ و رو رفته روزگار نسپارد!

  زمانی که از راه پر پیچ و خم زندگی خسته و درمانده

  میشوم و همه را به خاطر نداشته هایم به باد سرزنش

  میگیرم!!!

  قطره بارانی نگاهم را به آسمان میبرد دستانم را با

  اخلاص به سمت او دراز میکنم و صمیمانه فریاد

  میزنم،

  خدایا....ای عزیزترینم:تمام وجودم تشنه محبت توست....

یاریم کن......................

نوشته شده توسط سید محسن در دوشنبه 10 اردیبهشت1386 ساعت 12:26 موضوع | لینک ثابت

گزیده ای از رباعیات خیام خیام

تا   خاک  مرا   به    قالب   آمیخته  اند

بس   فتنه   که  از خاک بر انگيخته اند

من   بهتر   از   اين    نمی توانم   بودن

کز  بوته   مرا   چنين  برون   ريخته اند

................................................................

نوشته شده توسط سید محسن در دوشنبه 10 اردیبهشت1386 ساعت 12:16 موضوع | لینک ثابت

     یکی از اشعار استاد فریدون مشیری

نوشته شده توسط سید محسن در شنبه 8 اردیبهشت1386 ساعت 12:26 موضوع | لینک ثابت

                                             سهراب سپهری

پرده را برداريم :         

بگذاريم كه احساس هوايي بخورد .

بگذاريم بلوغ ، زير هر بوته كه مي خواهد بيتوته كند .

بگذاريم غريزه پي بازي  برود .

كفش ها را بكند . و به دنبال فصول از سر گل ها بپرد .

بگذاريم كه تنهايي آواز بخواند .

چيز بنويسد و

به خيابان برود .

ساده باشيم .

ساده باشيم چه در باجه يك بانك چه در زير درخت .

*****

زندگي رسم خوشايندي است .

زندگي بال و پري دارد با وسعت مرگ ،

پرشي دارد اندازه عشق .

زندگي چيزي نيست ، كه لب طاقچه عادت از ياد من و تو برود.

زندگي جذبه دستي است كه مي چيند .

زندگي نوبر انجير سياه ، در دهان گس تابستان است .

زندگي ، بعد درخت است به چشم حشره .

زندگي تجربه شب پره در تاريكي است .

زندگي حس غريبي است كه يك مرغ مهاجر دارد.

زندگي سوت قطاري است كه در خواب پلي مي پيچد.

زندگي ديدن يك باغچه از شيشه مسدود هواپيماست .

خبر رفتن موشك به فضا ،

لمس تنهايي (( ماه )) ،

فكر بوييدن گل در كره اي ديگر .

*****

زندگي  شستن يك بشقاب است .

زندگي يافتن سكه دهشاهي در جوي خيابان است .

 زندگي  (( مجذور )) آينه است .

زندگي گل به (( توان )) ابديت ،

زندگي (( ضرب )) زمين د رضربان دل ها،

زندگي (( هندسه )) ساده و يكسان نفس هاست

نوشته شده توسط سید محسن در شنبه 8 اردیبهشت1386 ساعت 12:21 موضوع | لینک ثابت

          شوخي با داستانهاي كتاب فارسي

نوشته شده توسط سید محسن در پنجشنبه 6 اردیبهشت1386 ساعت 13:26 موضوع | لینک ثابت

تو به من خندیدی

و نمیدانستی

من به چه دلهره از باغچه همسایه

سیب را دزدیدم

باغبان از بی من تند دوید

سیب را دست تو دید

غضب آلود به من کرد نگاه

سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک

و تو رفتی و هنوز

سالها هست که در گوش من آرام

آرام

خش خش گام تو تکرار کنان

می دهد ازارم

ومن اندیشه کنان

غرق این بندارم

که چرا خانه کوچک ما

سیب نداشت .

نوشته شده توسط سید محسن در یکشنبه 2 اردیبهشت1386 ساعت 12:22 موضوع | لینک ثابت