::::::::::در انتظار موعود::::::::::

ماه رمضان شد می و میخانه بر افتاد

عشق و طرب و باده به وقت سحر افتاد

افطار به می کرد برم پیر خرابات

گفتم که تو را روزه به برگ و ثمر افتاد

با باده وضو گیر که در مذهب رندان

چه زیبا قد می کشم با قد قامت الصلاة عشق تو و سبز می شود ثانیه هایم در تبسم نگاه مهربانت.

فرشتگان بال در بال، پیشانی زمین را متبرک می کنند و سکوت آسمان پر از زمزمه ی ربناست.

چـه زیبـاست سجـده بـر حریم مـهربانی دوست و چـه بـا شکوه است میهمانی

 سـفره برکـت آسمانی ات.

دلهایمان را از غبار تیرگی رُسته ایم و به عشق تو آراسته ایم باشد که عنایتی

کنی و قدم در آن نهی که می دانم رمضان فرصت دوباره دوستی هاست.

دوستی من با تو ای خدای مهربان

در حضرت حق این عملت بارور افتاد

نوشته شده توسط سید محسن در شنبه 31 مرداد1388 ساعت 12:51 موضوع | لینک ثابت

والذى بعثنى بالحق بشيراً لولم يبق من الدنيا الا يوم واحد، لطول الله ذلك اليوم

 حتى يخرج فيه ولدى المهدى، فينزل روح الله عيسى بن مريم فيصلى خلفه،

وتشرق الارض بنور ربها، ويبلغ سلطانه المشرق والمغرب

سوگند به آن كسى كه مرا به حق براى بشارت (به رحمت خويش)

مبعوث فرموده، اگر جز يك روز از عمر عالم باقى نماند، هرآينه

 خداوند آن روز را آن چنان طولانى سازد تا در آن روز فرزندم مهدى

از پرده غيبت خارج گردد، سپس روح الله عيسى بن مريم نازل گردد

 و پشت سر او نماز گذارد، و زمين به نور

پروردگارش (از ظلمتهاى ظلم و تاريكيهاى فساد و جهل) به

روشنائى گرآيد، و قدرت و حكومت او تا شرق و غرب عالم گسترش يابد.

نوشته شده توسط سید محسن در یکشنبه 25 مرداد1388 ساعت 22:42 موضوع | لینک ثابت

«اللهم عجل لولیک الفرج»؛ این دعایی است که در صبح طلوعت، بر لب

رازقی‏ها می‏شکفد تا جهان را سرمست کند.

این زمزمه‏ای است که در صبح طلوعت، جویبارها بر لب دارند.

این نغمه‏ای است که در صبح طلوعت، تمام بلبلان عاشق، برای گل‏ها می‏خوانند

 تا سر از خاک برآورند.

«اللهم عجل لولیک الفرج»؛ این صدایی است که در صبح طلوعت، در پژواکی ابدی، کوه‏ها

تکرار می‏کنند ؛ کوه‏هایی که پرصلابت، در افق قد علم کرده‏اند تا پا بر تکیه‏گاه شانه‏هایشان

 بگذاری. این ترنمی است که در صبح طلوعت، باران، نم نم و آهسته آهسته در گوش

 باغ زمزمه می‏کند تا سبزترین سلام‏ها را به تو پیش‏کش کنند، درختانی که ریشه در جریان

 سیال عشق دارند.

این ذکری است که ستارگان در صبح طلوعت، آرام آرام بر لب می‏آورند.

اما  آقا ! در صبح طلوعت، بگو که خورشید رویت را کی رؤیت می‏کنیم؛ در کدامین مشرق،

در کدامین صبح عید؟ «در انتظار رؤیت خورشید مانده‏ایم. امیدوار آمدن عید مانده‏ایم» خورشید

بالا بلند! از پشت ابرهای تیره سر برآور تا با تو، شب به پایان برسد.

«اللهم عجل لولیک الفرج».

نوشته شده توسط سید محسن در پنجشنبه 15 مرداد1388 ساعت 10:38 موضوع | لینک ثابت

نوشته شده توسط سید محسن در دوشنبه 5 مرداد1388 ساعت 0:13 موضوع | لینک ثابت

اینجا موریانه های فساد و تباهی پایه های اخلاق واحساس وعاطفه را جویده اند.

اینجا دروغ ،نوعی زیرکی و شیرین زبانی ، برای آفریدن لحظه های پر از شوخی و

خنده در محفل های دوستانه است.

اینجا زمستان هجرت پاکی ها و خوبی ها است.

اینجا زمین است جایی که قرار بود نماینده خدا در آن باشد و اکنون تنها سکوتی

سرد و تلخ پاسخی است

بر اینکه در این محنت سرا چه می گذرد!!

آری اینجا محنت سراست محنت سرایی که به آخرین امید خود دلبسته است.

امید به آنکه با حضورش روزهای بی هویتی پایان می پذیرد.

کسی که اندیشه ها را از سنگواره هایی سخت به چشمه هایی زلال و جوشان

 مبدل می کند و سلسله دوستی را از انقراض و جغرافیای انسان را

از فرسایش نجات می دهد.

.او آموزگار دانش و دین و تفسیر بینایی است

پنهان كند و مردی آسمانی خواهد آمد و با شمشیر عدالت درخت ظلم را برای

 همیشه بر خواهد كند...

به امید آن روز

نوشته شده توسط سید محسن در جمعه 2 مرداد1388 ساعت 11:14 موضوع | لینک ثابت