زمین دلتنگ و مهدى بیقراراست‏


فلك شیدا، پریشان روزگار است‏


دلا، آدیـــــــنه شد، دلبر نیـــــامد


غـــروب انتـــظارم سرنــــــــیامد


همه دلــــــها پر از آه و غم و درد


همه آلاله‏ها پـــــــــــژمرده و زرد


نفس‏ها خـــسته و در دل خموشـند


فغانها بى‏ صدا و پرخروشــــــــند


نه رنگى از عدالت، نى از صداقت‏


در و دیوار دارد  نقش ظــــــلمت‏


شده پرپر گـــــــــل مهر و محـبّت‏


همــه دلـــــــها شده سرشار نفرت


شده شام یتیمان، نالــــــه و اشــك‏


برد هركــس به كاخ دیگرى رشك‏


شده پژمـــــــرده غنچه در چمنزار


بگشت آواره گل در كوى گـــــلزار


نشسته دیو بر دلـــــــــــهاى خفته‏


همه جا بذر نومــــــــــــیدى شكفته‏


زده زنـــــــــــگارها آئین و مذهب‏


دمى، رویى زسرور نیست یا رب‏


به اشك چشم و مهر و ماه، سوگند


به آه و ناله دلــــــــــــــهاى دربند


اگر نرگس زهجرت زار زار است‏


شقایق تا قیامت دغـــــــــدار است‏

 


 

نوشته شده توسط سید محسن در دوشنبه 26 اسفند1387 ساعت 11:50 موضوع | لینک ثابت