::::::::::در انتظار موعود::::::::::

جـمــعــه هـا

palem — Sun, 13 Dec 2009 07:23:38 GMT

جـمــعــه هـا طـبــع مـن احــساس تــغـزل دارد

نــاخــودآگـاه بــه سمـت تـــو تـمایـل دارد

بی تو چنــدیـــست که در کار زمــیـن حــیرانم

مانـده ام بی تـو چرا باغـچه ام گـل دارد

شایـد ایـن باغــچه ده قـرن به اســتقبــالت

فــرش گسـتـرده و در دســت گلایــل دارد

تا به کی یکسره یکریز نباشی شب و روز

مــاه مخــفـی شــدنـش نـیــز تـعــادل دارد

کودکی فـال فروش است و به عشــقـت هـر روز

می خـــرم از پــسرک هـر چه تـفــال دارد

یــازده پـله زمــین رفـت بــه سـمــت مــلکوت

یــک قـدم مانــده زمـیـن شــوق تکامـل دارد

هـیــچ سـنگی نـشـــود سـنگ صـبورت، تـنـــها

تکیـــه بــر کــعـبــه بــزن، کـعــبه تــحـمــل دارد...

( شــــاعـــر ســیـدحــمیــدرضــابـرقـعی)

عید غدیر

palem — Thu, 03 Dec 2009 19:24:10 GMT

عید غدیر، روز برسریر پادشاهی مُلْك و مَلِك نشستن امیر

لبخند و عشق ، علی (ع) بر همه شما مبارك باد

***

علی در عرش بالا بی‌نظیر است

علی بر عالم و آدم امیر است

به عشق نام مولایم نوشتم

چه عیدی بهتر از عید غدیر است؟

به خداوندگار ...

palem — Fri, 20 Nov 2009 16:14:33 GMT

به خداوندگار ...

هر وقت خسته ام، خسته از آسمان و زمین و این همه نگاه های غریبه و دل های بیگانه

وقتی دنیا با همه زیبایی و وسعتش برایم جهنمی تنگ و سوزان می شود ، زمانی که هر لحظه

آرزوی هزار بار مردن را دارم ، تنها ...

تنها یاد تو ست که مرا آرام می گرداند، حرف زدن برای تو ، نوشتن برای تو ، گریستن برای تو.

نمی دانم این دیوار ها ی ضخیمی که به دور خویش کشیده ام می گذارند صدایم به آسمان هفتم

رسد یا همه چیز در اینجا محبوس می گردد؟

تو خود می دانی که من با همه ی ادعایی که دارم جز یک نیاز چیز دیگری نیستم،

نیاز بودن تو با آن مهربانی بی پایانت ، ودستانی که همیشه مرا نوازش می کنند و اشک های

فرو ریخته بر روی گونه هایم را می سترند.

تو خود می دانی که من جز تو خالقی ندارم و در حق مخلوق جز خالق چه کسی رحم می کند؟

عزیز مهربانم

مگر نگفتی که اگر تو را طلب کنم ، می یابمت و آن گاه عاشقت می گردم

من که بار ها تو را طلب کردم ، فریاد کردم ، پس چرا هنوز برایم دست نیافتنی هستی؟

مگر تو از رگ گردن به من نزدیک تر نیستی ، پس چرا من اینقدر از تو دورم ؟

از اوج اسمان ها یک شب مرا صدا کن

یا یک نفس دلم را از این قفس رها کن

چقدر وقت میذاریم ما آخرالزمانیها؟

palem — Mon, 09 Nov 2009 07:21:26 GMT

چقدر وقت میذاریم ما آخرالزمانیها؟

داشتم با خودم فکر می کردم که ما آدمهای آخرالزمونی وقتی به دنبال

هدفی هستیم خودمون رو به آب و آتیش میزنیم تا اون هدف رو به دست بیاریم .

حالا می خواد هدف مادی باشه یا چیز دیگه فرقی نداره .

اگه پول و ثروت بخواهیم میگردیم و راهشو پیدا می کنیم .

اگه مقام و شهرت می خواهیم از هر راهی شده کسبش می کنیم .

خلاصه چیزی که می خواهیم و دوستش داریم باید هر طور شده بدستش بیاریم .

اگه پولی لازم داریم از زمین و آسمون وام و قرض و .... جور می کنیم.

اونی که بچه دار نمی شه اونقدر پیش این دکتر و اون دکتر میره تا

به خواستش برسه .

اونی که قبولی کنکور و می خواد اونقدر سختی می کشه تا بالا خره به دانشگاه

و رشته مورد علاقه اش برسه . اونی که خونه می خواد با هر وسیله ای که شده

یه سر پناه واسه زن و بچه اش فراهم می کنه .

حتی ممکنه بعضی از ما آخر الزمونیها برای رسیدن به برخی خواسته ها از

ابزارهایی که دوست نداشتیم هم بناچاراستفاده کنیم تا به خواسته مون برسیم .

مثلا چاپلوسی کنیم یا دروغ بگیم یا منت بکشیم یا نمی دونم رشوه و التماس کردن

و منت کشیدن و از اینجور چیزها ......

مهم اینه که ما به خواستمون برسیم .

البته کار و تلاش و فعالیت برای رسیدن به خواسته ها همه

نشونه های یه آدم با هدف و پر تلاشه . اما داشتم با خودم می گفتم اونقدر که

برای خواسته های شخصی خودم وقت میذارم و تلاش می کنم و دست به دامن

دعا و توسل میشم به میزان یک دهم این تلاشها ب

رای اون حکو مت نهایی هم زحمت می کشم ؟

چقدر فکر می کنم ؟ چقدر برنامه ریزی می کنم ؟ چقدر سرمایه گذاری مادی و

معنوی می کنم ؟ اگر همین الان خبر بدن همه چیز تغییر کرده

من مات و مبهوت و گیج به دسته تماشاچیا میپیوندم یا نه ؟

مثل یه سرباز آماده به خدمت مهیای خدمتم ؟

خدا کنه این حرفا شعار نباشه . خدا کنه خود نمایی نباشه .

خدا کنه فیلم بازی کر دن نباشه . خدا کنه ریا و عجب و تظاهر نباشه .

راست گفتند آقا که "اگر شما من را به اندازه یک لیوان آب هم میخواستید

من تا به حال ظهور کرده بودم "........

سروده مقام معظم رهبرى حضرت آیة الله خامنه اى (مدّ ظله العالى) :

palem — Mon, 02 Nov 2009 07:27:18 GMT

سروده مقام معظم رهبرى حضرت آیة الله خامنه اى (مدّ ظله العالى) :

دلم قرار نمى گیرد از فغان بى تو
                                                         سپند وار زکف داده ام عنان بى تو

ز تلخ کامى دوران نشد دلم فارغ
                                                        زجام عشق لبى تر نکرد، جان بى تو

چو آسمان مه آلوده ام ز تنگ دلى
                                                       پر است سینه ام از اندوه گران بى تو

نسیم صبح نمى آورد ترانه شوق
                                                        سر بهار ندارند بلبلان بى تو

لب از حکایت شب هاى تار مى بندم
                                                      اگر امان دهدم چشم خون فشان بى تو

چو شمع کُشته ندارم شراره اى به زبان
                                                     نمى زند سخنم آتشى به جان بى تو

ز بى دلى و خموشى چو نقش تصویرم
                                                     نمى گشایدم از بى خودى زبان بى تو

عقیق سرد به زیر زبان تشنه نهم
                                                    چو یادم آید از آن شکرین دهان بى تو

گزاره غم دل را مگر کنم چو امین
                                                     جدا ز خلق به محراب جمکران بى تو

میلاد امام رضا

palem — Wed, 28 Oct 2009 20:40:44 GMT

میلاد امام مهربان حضرت رضا بر همه دوستان مبارک

شبیه مرغک زاری، کز آشیانه بیفتد
جدا ز دامن مادر، به دام دانه بیفتد

شبیه طفل جسوری، که رنج داده پدر را
برای گریه‌اش اینک، به فکر شانه بیفتد

درست مثل جوانی، شرور و هرزه و سرکش
که وقت غصه و غربت، به یاد خانه بیفتد

شبیه متهمی که، به دست خویش بمیرد
و یا به پای خودش دست تازیانه بیفتد

منم مشبه تشبیه های فوق ای کاش
که از سرم هوس گفتن ترانه بیفتد

هدف گرفته دلم را کمان ابروی ماهت
دعا بکن که مبادا دل از نشانه بیفتد

همیشه وقت زیارت شبیه پهنه‌ی دریا
تمام صورت من در پی کرانه بیفتد

شبیه رشته‌ی تسبیح پاره دانه‌ی اشکم
به هر بهانه بریزد، به هر بهانه بیفتد

ولیِ عهدِ دلم نه، تو شاه کشور قلبی
که با تو قصه‌ی جمشید، در فِسانه بیفتد

خیال کن که غزالم، بیاو ضامن من شو
بیا که آتش صیاد، از زبانه بیفتد

الا غریب خراسان! رضا مشو که بمیرد
اگر که مرغک زاری، از آشیانه بیفتد

بارالها!

palem — Fri, 23 Oct 2009 07:33:58 GMT

بارالها!

چگونه باور کنم نبودنش را، وقتی که محبت دستی نوازشگر

در تار و پود وجودم ریشه می دواند ...

چگونه باور کنم سکوت دریای چشم هایم را وقتی که قایق

مهربانیش بی ناخدا در اوج آسمانها به پیش می رود .

آدینه که می شود قاصدک های دلم را روانه آستان دوست می کنم تا

پیام آور حضور صدفی باشد که یازده مروارید سبز را با خود به همراه دارد .

وقتی کسی نیست که درد آشنایم باشد ، فرشته ای پیدا می شود

تا در خلوت شبهای تار تسلی بخش خاطرم باشد .

هنوز ستاره ای بی نورم که در انتظار شعاعی از خورشید لحظه

شماری می کنم ، کویری در انتظار آبم و حتی دریای اشک هایم

کویر تف زده وجودم را سیراب نمی کند .

از ستارگان آسمان سراغ می گیرم و چون پرنده ای عاشق

گمگشته ام را در میان آسمان ها می جویم ، با من بگو چگونه

از رویش یاس ها بگویم وقتی که نرگسی های چشمم در

انتظار آمدنت سوسو می زنند .

روزها و عصرها

palem — Thu, 15 Oct 2009 03:56:21 GMT

روزها و عصرها و شبها را شاید به نظاره بنشینم و از لحظه ها سخن بگویم

ولی افسوس که در این راه چشمهایم بهانه های بی قراری می گیرند

اشکها جام های شیشه ای را طلب دارندتا برای زمانی که تو را دل

هوای شوق باشد حال روزگاری ایست سخت به بهانه یک

نوشتن شاید که یه لحظه رمیدن دل

درپشت قابهایی از بغض خسته ،چشم دوخته ام ..

بهانه یی برای سلام

چقدر سخت از گذر زمان لیل و نهار ...

گرفتگی دلها ...

شاید کلامم ،بغضم، نشانه از خداحافظی دور باشد...

و لی شاید تن خسته و زخمی ؛ به دعا و صبر زمان ترمیم شود...

در وجودم چراغها سو سو می زنند که باز؛ برگرد ...

این وادی و سرزمین اهل سختی و فتنه ،زخم ، ناله ها و غم هاست

این دل تو است که باید صبور باشد

بازهم روضه صبر بر دل جاری ، شوق و ذوق انتظار تیک تیک

ثانیه ها را شمارش میکنند...

سلام به امام عصر روحی فداه یگانه مهدی دلها

مهدی جان

palem — Fri, 09 Oct 2009 08:13:21 GMT

مهدی جان دردهای زیادی است که به آن ها وعده داده ام با آمدنت علاج می شود. جمعه ها دم غروب وقتی آسمان از اندوه نیامدنت دوباره مثل صدها سال دیگری که خون گریسته است، اشک سرخ می بارد، به خود می گویم: آقایم باز هم نیامد

به انتظار و امیدی نشسته ام که بیائی

بیائی و گره از کار بسته ام بگشائی

دلم گرفته ازین جمعه های خلوت و غمگین

دلم گرفته ازین لحظه های تلخ جدائی

غبار آمدنت را ندید قطره ی اشکی

اشاره ای به ظهورت نکرد دست دعائی

اللهم عجل لولیک الفرج

نکته ای از انجیل

palem — Sat, 03 Oct 2009 08:51:33 GMT

او در جايگاه پالاينده و خالص كننده نقره خواهد نشست.»

اين آيه برخي از خانمهاي كلاس انجيل خواني را دچار سردرگمي كرد. آنها نمي‌دانستند

كه اين عبارت در مورد ويژگي و ماهيت خداوند چه مفهومي مي‌تواند داشته باشد.

از اين رو يكي از خانمها پيشنهاد داد فرايند تصفيه و پالايش نقره را بررسي كند و

نتيجه را در جلسه بعدي انجيل خواني به اطلاع سايرين برساند.

همان هفته با يك نقره‌كار تماس گرفت و قرار شد او را درمحل كارش ملاقات كند تا

نحوه كار او را از نزديك ببيند. او در مورد علت علاقه خود، گذشته از

كنجكاوي در زمينه پالايش نقره چيزي نگفت.

وقتي طرز كار نقره كار را تماشا مي‌كرد، ديد كه او قطعه‌اي نقره را روي آنش گرفت و گذاشت

كاملاً داغ شود. او توضيح داد كه براي پالايش نقره لازم است آن را در وسط شعله، جايي

كه داغتر از همه جاست نگهداشت تا همه ناخالصي‌هاي آن سوخته و از بين برود.

زن انديشيد ما نيز در چنين نقطه داغي نگه داشته مي‌شويم. بعد دوباره به اين

آيه كه مي‌گفت: «او در جايگاه پالاينده و خالص كننده نقره خواهد نشست» فكر كرد.

از نقره‌كار پرسيدآيا واقعاً در تمام مدتي كه نقره در حال خلوص يافتن است،

او بايد آنجا جلوي آتش بنشيند؟

مرد جواب داد بله، نه تنها بايد آنجا بنشيند و قطعه نقره را نگهدارد بلكه بايد چشمانش

را نيز تمام مدت به آن بدوزد.. اگر در تمام آن مدت، لحظه‌اي نقره را رها كند، خراب خواهد شد.

زن لحظه‌اي سكوت كرد. بعد پرسيد: «از كجا مي‌فهمي نقره كاملاً خالص شده است؟»

مرد خنديد و گفت: «خوب، خيلي راحت است. هر وقت تصوير خودم را در آن ببينم.»

اگر امروز داغي آتش را احساس مي‌كني، به ياد داشته باش كه خداوند

چشم به تو دوخته و همچنان به تو خواهد نگريست تا تصوير خود را در تو ببيند.